๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน (๑๐๘) เล่ม ๓๒

ข้าพเจ้าถือดอกไม้กำหนึ่ง แล้วทำประทักษิณพระองค์ เข้าไปเฝ้าพระศาสดาแล้ว บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ทำตนให้ดับสนิทได้ ภพทั้งปวงข้าพระองค์ก็ถอนได้แล้ว

ในกัป ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพระองค์ได้ถวายทานไว้ครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายพระแท่นสีหาสน์

ในกัปที่ ๑๐๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าสันนิพพาปกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระอาสนุปัฏฐายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้อาสนุปัฏฐายกเถราปทานที่ ๘ จบ

____________________________

บาลีว่า อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน.

อปทานของท่านพระอาสนุปัฏฐาหกเถระมีคำเริ่มต้นว่า กานนํ วนโมคฺคยฺห ดังนี้.

พระเถระแม้นี้ได้บำเพ็ญกุศลสมภารในพระพุทธเจ้าองค์ก่อนๆ สั่งสมบุญทั้งหลายอันเป็นอุปนิสัยแก่พระนิพพานในภพนั้นๆ.

ในกาลแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี บังเกิดในเรือนมีตระกูลแห่งหนึ่ง อยู่ครองเรือนเห็นโทษในการอยู่ครองเรือน ละการครองเรือนออกบวชเป็นดาบสอยู่ ณ ป่าหิมพานต์ เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จถึงที่นั้นเลื่อมใส ได้ถวายสีหาสนะ, ถือเอากำดอกไม้ บูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประทับนั่ง ณ ที่นั้น กระทำประทักษิณพระองค์แล้วหลีกไป.

ด้วยบุญกรรมนั้น ท่านท่องเที่ยวไปในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นผู้มีตระกูลสูงได้เพียบพร้อมด้วยทรัพย์สมบัติ ในภพที่ตนเกิดแล้วๆ.

ในกาลอื่นคือในพุทธุปบาทกาลนี้ ท่านบังเกิดในเรือนมีตระกูลแห่งหนึ่ง เจริญวัยแล้ว เลื่อมใสในพระศาสดา บวชแล้วไม่นานนักก็ได้เป็นพระอรหันต์.

ท่านได้เป็นพระอรหันต์ ระลึกถึงบุพกรรมของตน เกิดโสมนัส เมื่อจะประกาศปุพพจริตาปทาน จึงกล่าวคำมีอาทิว่า กานนํ วนโมคฺคยฺห ดังนี้.

คำทั้งหมดนั้นมีอรรถง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาอาสนุปัฏฐาหกเถราปทาน -----------------------------------------------------