|๒๔๗.๑๑๐| ๑๐ นคา นคคฺเคสุ สุสํวิรูฬฺหา อุทคฺคเมเฆน นเวน สิตฺตา วิเวกกามสฺส อรญฺญสญฺญิโน ชเนติ ภิยฺโย อุสภสฺส กลฺยตนฺติ ฯ อุสโภ เถโร ฯ อุทฺทานํ เพลฏฺฐกานิ เสตุจฺโฉ พนฺธุโร ขิตโก อิสิ มลิตวมฺโภ สุเหมนฺโต ธมฺมสํวโร ธมฺมสฏปิตา สงฺฆรกฺขิตตฺเถโร จ อุสโภ จ มหามุนีติ ฯ วคฺโค เอกาทสโม ฯ ---------------

พฤกษชาติทั้งหลายบนยอดเขา ที่ถูกน้ำฝนใหม่ตกรดแล้วย่อมงอกงาม จิตอันควรแก่ภาวนา ย่อมเกิดทวีขึ้นแก่เรา ผู้ชื่อว่าอุสภะ ผู้ใคร่ต่อวิเวก มีความสำคัญไปแล้วในป่า ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระเพลัฏฐกานิเถระ ๒. พระเสตุจฉเถระ ๓. พระพันธุรเถระ ๔. พระขิตกเถระ ๕. พระมลิตวัมภเถระ ๖. พระสุเหมันตเถระ ๗. พระธรรมสังวรเถระ ๘. พระธรรมสฏปิตุเถระ ๙. พระสังฆรักขิตเถระ ๑๐. พระอุสภเถระ. จบ วรรคที่ ๑๑ -----------------------------------------------------

พฤกษชาติทั้งหลายบนยอดเขาที่ฝนตกรดใหม่ๆ งอกงามเต็มที่แล้ว ย่อมให้เกิดภาวะที่จิตควรแก่ภาวนาเพิ่มขึ้นแก่ เราผู้ชื่อว่าอุสภะ ซึ่งยังต้องการความสงัด เห็นความสำคัญในป่าเอกาทสมวรรค จบ รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. พระเพลัฏฐกานิเถระ ๒. พระเสตุจฉเถระ ๓. พระพันธุรเถระ ๔. พระขิตกเถระ ๕. พระมลิตวัมภเถระ ๖. พระสุเหมันตเถระ ๗. พระธรรมสังวรเถระ ๘. พระธรรมสฏปิตุเถระ ๙. พระสังฆรักขิตเถระ ๑๐. พระอุสภเถระ