พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เสกขัตติกกุสลัตติกะ
เล่ม ๔๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๕–๑๘๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
๑๑. เสกขติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร เหตุปัจจัย
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ เสกขัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๘๙–๗๙๐
เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka
สภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็น ของเสขบุคคลซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรม ที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)(ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๒ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)
สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรม ที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย(ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)
สภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของ เสขบุคคลซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ
อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ
อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ
(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)
จบ เสกขัตติกกุสลัตติกะ