๘. คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน

พระผู้มีพระภาคชินเจ้าพระนามว่าสุเมธะ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ทรงตั้งความเพียร เพื่อทรงอนุเคราะห์หมู่ชนผู้เกิดในภายหลัง

ข้าพเจ้าจึงใช้ดอกอัญชันเขียวกำมือหนึ่ง บูชาพระพุทธเจ้า พระองค์นั้น ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่ ซึ่งกำลังเสด็จจงกรมอยู่

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว จึงไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๓๐,๐๐๐ กัป

ในกัปที่ ๑๒๓ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าสุเนละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

|๒๐๐.๔๒| สุเมโธ นาม ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ ปจฺฉิเม อนุกมฺปาย ปธานํ ปทหิ ชิโน ฯ |๒๐๐.๔๓| ตสฺส จงฺกมมานสฺส ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน คิริเนลสฺส ปุปฺผานํ มุฏฺฐึ พุทฺธสฺส โรปยึ ฯ |๒๐๐.๔๔| เตน จิตฺตปฺปสาเทน สุกฺกมูเลน โจทิโต ตึสกปฺปสหสฺสานิ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ |๒๐๐.๔๕| เตวีสติกปฺปสเต สุเนโล นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน เอโก อาสึ มหพฺพโล ฯ |๒๐๐.๔๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คิริเนลมุฏฺฐิปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ คิริเนลมุฏฺฐิปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระผู้มีพระภาคชินเจ้าพระนามว่าสุเมธ เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่า นระ ทรงตั้งความเพียรเพื่อทรงอนุเคราะห์หมู่ชนผู้เกิดภายหลัง เราบูชา ดอกไม้หลายกำแด่พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้เป็นจอมสัตว์ ผู้คงที่ ไม่มี โทษดังภูเขา กำลังจงกรมอยู่ เรามีจิตเลื่อมใส อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว ไม่ได้เข้าถึงทุคติเลยตลอด ๓ หมื่นกัลป ในกัลปที่ ๒,๓๐๐ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง พระนามว่าสุเนละ สมบูรณ์ด้วย แก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จ ๘ แล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระคิริเนลมุฏฐิปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน.