๕. รังสิสัญญกเถราปทาน

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ นุ่งห่มหนังสัตว์อยู่ในซอกภูเขา

ข้าพเจ้าจึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมี ของพระวิปัสสีพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่แล้ว นั่งกระโหย่งประคองอัญชลีเหนือศีรษะไหว้แล้ว

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในรัศมี

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระรังสิสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้รังสิสัญญกเถราปทานที่ ๕ จบ

|๘๗.๓๐| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ วาสํ กปฺเปสหํ ปุเร อชินุตฺตรวตฺโถหํ วสามิ ปพฺพตนฺตเร ฯ |๘๗.๓๑| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสีว ภาณุมํ วนนฺตรคตํ ทิสฺวา สาลราชํว ปุปฺผิตํ ฯ |๘๗.๓๒| รํเส จิตฺตํ ปสาเทตฺวา วิปสฺสิสฺส มเหสิโน ปคฺคยฺห อญฺชลึ วนฺทึ สิรสา อุกฺกุฏิโก อหํ ฯ |๘๗.๓๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ รํสิสญฺญายิทํ ผลํ ฯ |๘๗.๓๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ รํสิสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เมื่อก่อน เราสำเร็จการอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ เรานุ่งห่มหนังสัตว์อยู่ในระหว่าง ภูเขา เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีวรรณดังทองคำ ดุจพระอาทิตย์ แผดแสง เสด็จเข้าป่า งามเหมือนพระยารังมีดอกบาน จึงยังจิตให้เลื่อมใส ในรัศมีแล้วนั่งกระโหย่ง ประนมอัญชลี ถวายบังคมแด่พระผู้มีพระภาค พระนามว่าวิปัสสี ด้วยเศียรเกล้า ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ทำ กรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญา ในรัศมี คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระรังสิสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ รังสิสัญญกเถราปทาน.