arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค

๕. ติตถชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕ (Royal Thai)5/10 in กุรุงควรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค ติตถชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 14–14

Page 14

๔. อาชัญญชาดก (๒๔)

ว่าด้วยม้าอาชาไนยกับม้ากระจอก

(ม้าโพธิสัตว์ถูกฟันหมอบอยู่ กล่าวกะพลรถว่า)

[๒๔] ทุก ๆ ขณะ ทุก ๆ สถานที่ ทุก ๆ เวลา ที่ม้าอาชาไนยทำความเร็ว ม้ากระจอกย่อมห่างออกไป

๕. ติตถชาดก (๒๕)

ว่าด้วยการเบื่อเพราะซํ้าซาก

(อำมาตย์โพธิสัตว์กล่าวกะคนเลี้ยงม้าว่า)

{๒๕} [๒๕] ดูก่อนนายสารถี ท่านจงให้ม้าได้อาบและดื่มที่ท่าโน้นบ้างท่านี้ บ้าง แม้ข้าวปายาสที่บริโภคบ่อยครั้ง คนยังเบื่อได้เลย

๖. มหิฬามุขชาดก (๒๖)

ว่าด้วยการเสี้ยมสอน

(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)

{๒๖} [๒๖] พญาช้างต้นชื่อมหิฬามุขได้เที่ยวรังควานผู้คนเพราะได้ฟังคำ ของพวกโจร ต่อมา พญาช้างต้นนี้ได้ดำรงอยู่ในคุณทั้งปวง เพราะฟังคำของท่านผู้สำรวมดีแล้ว