พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๗. อภิณหชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗ (Royal Thai)7/10 in กุรุงควรรค4 editions
๗ อภิณฺหชาตกํ
๗. อภิณหชาดก
ว่าด้วยการเห็นกันบ่อยๆ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค อภิณหชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
Pali (Siam Rath)
นาลํ กพลํ ปทาตเว
น ๒ ปิณฺฑํ น กุเส น ฆํสิตุํ
มญฺญามิ อภิณฺหทสฺสนา
นาโค สิเนหมกาสิ ๓ กุกฺกุเรติ ฯ
อภิณฺหชาตกํ สตฺตมํ ฯ
___________
๑ ม. โปถยมนฺวจารี ฯ ๒ ม. น จ ปิณฺฑํ ฯ ๓ ม. เสฺนหมกาสิ ฯ
Royal Thai
พระยาช้างไม่สามารถจะรับเอาคำข้าว ไม่สามารถจะรับเอาก้อนข้าว ไม่สามารถจะรับเอาหญ้าทั้งหลาย ไม่สามารถจะขัดสีกาย ข้าพระบาทมาสำคัญว่า พระยาช้างตัวเชือกประเสริฐ ได้ทำความรักใคร่ในสุนัขเพราะได้เห็นกันเนืองๆ.
จบ อภิณหชาดกที่ ๗.
End of ๗. อภิณหชาดก