พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๗. อภิณหชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗ (Royal Thai)7/10 in กุรุงควรรค4 editions
๒๗. อภิณฺหชาตก (๗)
๗. อภิณหชาดก (๒๗)
ว่าด้วยการได้เห็นกันเนือง ๆ
(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค อภิณหชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 7–7 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 11–11
นาลํ กพฬํ ปทาตเว
น ปิณฺฑํ (๑) น กุเส น ฆํสิตุํ
มญฺญามิ อภิณฺหทสฺสนา
นาโค สิเนหมกาสิ (๒) กุกฺกุเรติ.
อภิณฺหชาตกํ สตฺตมํ.
- 1ฉ.ม. น จ ปิณฺฑํ
- 2ฉ.ม. เสฺนหมกาสิ
พญาช้างต้นไม่สามารถจะรับคำข้าว ไม่สามารถจะรับก้อนข้าว
ไม่สามารถจะรับหญ้า และไม่สามารถจะขัดสีร่างกายได้
ข้าพระพุทธเจ้าสำคัญว่าพญาช้างตัวประเสริฐ
มีความเยื่อใยในลูกสุนัข เพราะได้เห็นกันเนือง ๆ พระเจ้าข้า
อภิณหชาดกที่ ๗ จบ
End of ๗. อภิณหชาดก