arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค

๗. อภิณหชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗ (Royal Thai)7/10 in กุรุงควรรค4 editions

๒๗. อภิณฺหชาตก (๗)

๗. อภิณหชาดก (๒๗)

ว่าด้วยการได้เห็นกันเนือง ๆ

(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค อภิณหชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 7–7 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 11–11

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นาลํ กพฬํ ปทาตเว

น ปิณฺฑํ (๑) น กุเส น ฆํสิตุํ

มญฺญามิ อภิณฺหทสฺสนา

นาโค สิเนหมกาสิ (๒) กุกฺกุเรติ.

อภิณฺหชาตกํ สตฺตมํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. น จ ปิณฺฑํ
  2. 2ฉ.ม. เสฺนหมกาสิ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พญาช้างต้นไม่สามารถจะรับคำข้าว ไม่สามารถจะรับก้อนข้าว

ไม่สามารถจะรับหญ้า และไม่สามารถจะขัดสีร่างกายได้

ข้าพระพุทธเจ้าสำคัญว่าพญาช้างตัวประเสริฐ

มีความเยื่อใยในลูกสุนัข เพราะได้เห็นกันเนือง ๆ พระเจ้าข้า

อภิณหชาดกที่ ๗ จบ