arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค

๔. มัจฉชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๔ (Royal Thai)4/10 in กุลาวกวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค มัจฉชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 18–18

Page 18

{๓๓} [๓๓] นกกระจาบทั้งหลายเริงร่าพร้อมกัน จึงพาเอาข่ายไปได้ แต่ เมื่อใด พวกมันกลับทะเลาะกันเอง เมื่อนั้น พวกมันจึงจักตก อยู่ในอำนาจเรา

๔. มัจฉชาดก (๓๔)

ว่าด้วยพญาปลาหมกมุ่นในกาม

(พญาปลามัวหมกมุ่นในกามจึงติดข่าย ถูกชาวประมงจับไปอยู่ กลัว นางปลาภรรยาเข้าใจผิด จึงคร่ำครวญว่า)

{๓๔} [๓๔] ความเย็นความร้อนและการติดอยู่ในแหมิได้ทำให้เรา เดือดร้อนใจ แต่การที่นางปลาสำคัญว่าเราไปหลงนางปลาตัว อื่นนี่ซิทำให้เราเดือดร้อนใจนัก

๕. วัฎฎกชาดก (๓๕)

ว่าด้วยการอ้างสัจจะ

(นกคุ่มโพธิสัตว์ปรารภสัจจะที่มีอยู่ในตน ทำสัจจกิริยาห้ามไฟป่าว่า)

{๓๕} [๓๕] ปีกของเรามีอยู่ แต่ก็บินไม่ได้ เท้าทั้งสองของเราก็มีอยู่ แต่ก็ เดินไม่ได้มารดาบิดาของเราก็หนีออกไปแล้ว ข้าแต่ไฟ ได้โปรดถอยกลับไปเถิด

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ชาดกนี้พระบรมศาสดาเสวยพระชาติเป็นปุโรหิตโพธิสัตว์ของพระเจ้าพรหมทัตมีความสามารถรู้เสียงคร่ำครวญทั้งหมด ได้ยินเสียงคร่ำครวญของพญาปลาที่กำลังจะถูกชาวประมงปิ้งกินจึงเกิด ความกรุณาได้ช่วยเหลือให้รอดชีวิต พร้อมทั้งสำทับมิให้พญาปลาตกอยู่ในอำนาจกามกิเลส เหตุที่ ตรัสชาดกนี้เพราะทรงปรารภภิกษรูปหนึ่งที่กระสันถึงอดีตภรรยา (ขุ.ชา.อ. ๑/๒๘๙-๒๙๑)