arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค

๑. กุสนาฬิชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๑ (Royal Thai)1/10 in กุสนาฬิวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค กุสนาฬิชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 60–60

Page 60

๑๓. กุสนาฬิวรรค

๑. กุสนาฬิชาดก (๑๒๑)

ว่าด้วยประโยชน์ของการผูกมิตร

(รุกขเทวดากล่าวสรรเสริญมิตตธรรมของเทวดาโพธิสัตว์ว่า)

{๑๒๑} [๑๒๑] บุคคลจะเท่าเทียมกัน ดีกว่ากัน หรือด้อยกว่ากันก็ตาม ก็พึง สร้างมิตตธรรมกันไว้เถิด เพราะมิตรเหล่านั้นเมื่อความเสื่อม เกิดขึ้นก็พึงทำประโยชน์สูงสุดให้กันได้ เหมือนเราผู้ เป็นรุกขเทวดากับเทวดาที่สถิตอยู่ที่กอหญ้าคบหาเป็นมิตรกัน ฉะนั้น

๒. ทุมเมธชาดก (๑๒๒)

ว่าด้วยคนโง่ได้ยศไม่เป็นประโยชน์

(นายควาญช้างกราบทูลถึงเรื่องที่พญาช้างโพธิสัตว์ที่ประกอบด้วย บุญฤทธิ์ไม่สมควรเป็นพาหนะของคนปัญญาทรามแด่พระราชาแล้ว นั่งอยู่บนคอช้างกล่าวคาถานี้ว่า)

{๑๒๒} [๑๒๒] ผู้มีปัญญาทรามได้ยศมาแล้วย่อมประพฤติแต่สิ่งที่ไม่เป็น ประโยชน์แก่ตน ย่อมปฎิบัติเพื่อจะเบียดเบียนตนและคนอื่น

End of ๑. กุสนาฬิชาดก