พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๑. กุสนาฬิชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๑ (Royal Thai)1/10 in กุสนาฬิวรรค4 editions
_______
๑๓. กุสนาฬิวคฺค
๒๑. กุสนาฬิชาตก (๑)
๑๓. กุสนาฬิวรรค
หมวดว่าด้วยกอหญ้า
๑. กุสนาฬิชาดก (๑๒๑)
ว่าด้วยเทวดาที่ต้นรุจาผูกมิตรกับเทวดาที่กอหญ้า
(รุกขเทวดาสรรเสริญมิตตธรรมของพระโพธิสัตว์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค กุสนาฬิชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 30–30 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 50–50
กเร สริกฺโข อถวาปิ เสฏฺโฐ
นิหีนโก วาปิ กเรยฺย เอโก
กเรยฺยุเมเต (๑) พฺยสเน อุตฺตมตฺถํ
ยถา อหํ กุสนาฬิ รุจายนฺติ.
กุสนาฬิชาตกํ ปฐมํ.
- 1สี.อิ. กเรยฺยุํ เต
บุคคลเสมอกัน ประเสริฐกว่ากัน
หรือเลวกว่ากันก็ตาม ก็ควรทำมิตรไมตรีกันไว้
เพราะว่า มิตรเหล่านั้นเมื่อความเสื่อมเกิดขึ้น
ก็พึงทำประโยชน์อันอุดมให้ได้
เหมือนเราผู้เป็นเทวดาสถิตอยู่ที่ต้นรุจา
กับเทวดาผู้สถิตอยู่ที่กอหญ้าทำมิตรไมตรีกัน
กุสนาฬิชาดกที่ ๑ จบ
End of ๑. กุสนาฬิชาดก