พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค
๒. สิคาลชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๓–๑๕๔ (Royal Thai)2/10 in ทัฬหวรรค4 editions
๑๕๒. สิงฺคาลชาตก (๒)
๒. สิงคาลชาดก (๑๕๒)
ว่าด้วยเหตุที่ทำให้สุนัขจิ้งจอกตาย
(ราชสีห์โพธิสัตว์เห็นพี่ชายทั้ง ๖ ตาย จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค สิคาลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 38–38 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 62–63
อสเมกฺขิตกมฺมนฺตํ ตุริตาภินิปาตินํ
สานิ (๑) กมฺมานิ ตปฺเปนฺติ อุณฺหํวชฺโฌหิตํ มุเข.
- 1ก. ตานิ
การงานเหล่านั้นย่อมทำบุคคลผู้มิได้พิจารณา
ทำด้วยความรีบร้อนให้เดือดร้อนเหมือนกลืนของร้อนเข้าไปในปาก
(พระศาสดาตรัสเหตุที่สุนัขจิ้งจอกตายว่า)
สีโห จ สีหนาเทน ททฺทรํ อภินาทยิ
สุตฺวา สีหสฺส นิคฺโฆสํ สิงฺคาโล ททฺทเร วสํ
ภีโต สนฺตาสมาปาทิ หทยญฺจสฺส อปฺผลีติ.
สิงฺคาลชาตกํ ทุติยํ.
ราชสีห์ได้บันลือสีหนาทไปทั่วภูเขาเงิน
สุนัขจิ้งจอกที่อาศัยอยู่ในภูเขาเงิน
ได้ยินเสียงกึกก้องของราชสีห์
เกิดความกลัวความสะดุ้งจนหัวใจแตกตาย
สิงคาลชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. สิคาลชาดก