พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค
๒. สิคาลชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๓–๑๕๔ (Royal Thai)2/10 in ทัฬหวรรค4 editions
๒ สิคาลชาตกํ
๒. สิคาลชาดก
ว่าด้วยการทำโดยไม่พิจารณา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค สิคาลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
อสเมกฺขิตกมฺมนฺตํ ตุริตาภินิปาตินํ
ตานิ ๑ กมฺมานิ ตปฺเปนฺติ อุณฺหํ วชฺโฌหิตํ มุเข ฯ
การงานเหล่านั้น ย่อมเผาบุคคลผู้มีการงานอันไม่ได้พิจารณาแล้ว รีบร้อนจะทำให้สำเร็จ เหมือนกับของร้อนที่บุคคลไม่พิจารณาก่อนแล้ว ใส่เข้าไปในปาก ฉะนั้น.
สีโห จ สีหนาเทน ททฺทรํ อภินาทยิ
สุตฺวา สีหสฺส นิคฺโฆสํ สิคาโล ททฺทเร วสํ
ภีโต สนฺตาสมาปาทิ หทยญฺจสฺส อปฺผลีติ ฯ
สิคาลชาตกํ ทุติยํ ฯ
๑ สี. ม. สานิ ฯ
อนึ่ง ราชสีห์ได้แผดสีหนาทที่ภูเขาเงิน สุนัขจิ้งจอกอยู่ในภูเขาเงินได้ฟังราชสีห์แผดเสียงก็กลัวตาย หวาดกลัว หัวใจแตกตาย.
จบ สิคาลชาดกที่ ๒.
End of ๒. สิคาลชาดก