พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๔. วีรกชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕๗–๒๕๘ (Royal Thai)4/10 in นตังทัฬหวรรค4 editions
๔ วีรกชาตกํ
๔. วีรกชาดก
ว่าด้วยโทษการเอาอย่างผู้อื่น
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค วีรกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
อปิ วีรก ปสฺเสสิ สกุณํ มญฺชุภาณกํ
มยูรคีวสงฺกาสํ ปตึ มยฺหํ สวิฏฺฐกํ ฯ
ข้าแต่ท่านวีรกะ ท่านเห็นนกที่ร้องเสียงเพราะ มีสีเสมอด้วยสร้อยคอแห่งนกยูง ตัวเป็นผัวของฉันชื่อว่า สวิฏฐกะบ้างไหม?
อุทกถลจรสฺส ปกฺขิโน
นิจฺจํ อามกมจฺฉโภชิโน
ตสฺสานุกรํ สวิฏฺฐโก
เสวาเลหิ ปลิคุณฺฐิโต มโตติ ฯ
วีรกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
นกสวิฏฐกะ เมื่อทำตามภรรยาของปักษีตัวผู้เที่ยวไปได้ทั้งทางน้ำ และทางบก บริโภคปลาสดเป็นนิจนั้น ถูกสาหร่ายพันคอตายเสียแล้ว.
จบ วีรกชาดกที่ ๔.
End of ๔. วีรกชาดก