พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค
๗. สาลิตตกชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๗ (Royal Thai)7/10 in ปโรสตวรรค4 editions
๑๐๗. สาลิตฺตกชาตก (๗)
๗. สาลิตตกชาดก (๑๐๗)
ว่าด้วยศิลปะในการดีดก้อนกรวด
(อำมาตย์โพธิสัตว์เข้าไปเฝ้าพระราชากราบทูลลาไปเรียนศิลปะว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค สาลิตตกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 26–26 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 44–44
บาลี (มหาจุฬาฯ)
สาธุ โข สิปฺปกนฺนาม อปิ ยาทิสกีทิสํ
ปสฺส ขญฺชปฺปหาเรน ลทฺธา คามา จตุทฺทิสาติ.
สาลิตฺตกชาตกํ สตฺตมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ขึ้นชื่อว่าศิลปะแม้ชนิดใดชนิดหนึ่ง
ก็สามารถให้สำเร็จประโยชน์ได้โดยแท้
ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรหมู่บ้านในทิศทั้ง ๔
ที่คนง่อยได้แล้วเพราะการดีดมูลแพะ
สาลิตตกชาดกที่ ๗ จบ
End of ๗. สาลิตตกชาดก