พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · วรุณวรรค
๑. วรุณชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๗๑ (Royal Thai)1/10 in วรุณวรรค4 editions
๘. วรุณวคฺค
๗๑. วรุณชาตก (๑)
๘. วรุณวรรค
หมวดว่าด้วยไม้กุ่ม
๑. วรุณชาดก (๗๑)
ว่าด้วยมาณพหักไม้กุ่ม
(พระโพธิสัตว์เป็นอาจารย์ทิศาปาโมกข์ได้ฟังการงานที่มาณพกระทำ จึงบอก ถึงเหตุแห่งความเสื่อมว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต วรุณวรรค วรุณชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 18–18 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 30–30
บาลี (มหาจุฬาฯ)
โย ปุพฺเพ กรณียานิ ปจฺฉา โส กาตุมิจฺฉติ
วรุณกฏฺฐ (๑) ภญฺโชว ส ปจฺฉา อนุตปฺปตีติ. (๒)
วรุณชาตกํ ปฐมํ.
Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- 1สี.อิ. วรณกฏฺฐ
- 2ฉ.ม. มนุตตปฺปตีติ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
งานซึ่งควรทำก่อนเขาทำทีหลัง
เขาจะเดือดร้อนในภายหลัง เหมือนมาณพหักไม้กุ่ม
วรุณชาดกที่ ๑ จบ
End of ๑. วรุณชาดก