arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค

๓. คุตติลชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๓๖–๓๓๗ (Royal Thai)3/10 in สิคาลวรรค4 editions

๒๔๓. คุตฺติลชาตก (๓)

๓. คุตติลชาดก (๒๔๓)

ว่าด้วยคุตติลโพธิสัตว์

(นักขับร้องโพธิสัตว์กล่าวกับท้าวสักกะว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค คุตติลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 70–70 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 115–115

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สตฺตตนฺตึ สุมธุรํ รามเณยฺยํ อวาจยึ

โส มํ รงฺคมฺหิ อเวฺหติ สรณํ เม โหหิ โกสิย.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพระองค์ได้สอนศิษย์ให้เรียนการดีดพิณ ๗ สาย

มีเสียงอันไพเราะ น่าจับจิตจับใจ

เขากลับมาท้าทายข้าพระองค์แข่งขันดีดพิณสู้กันบนเวที

ท้าวโกสีย์ ขอพระองค์จงเป็นที่พึ่งของข้าพระองค์เถิด

(ท้าวสักกะสดับคำของพระโพธิสัตว์แล้ว จึงตรัสว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อหํ ตํ สรณํ สมฺม อหมาจริยปูชโก

น ตํ ชยิสฺสติ สิสฺโส สิสฺสมาจริย เชสฺสสีติ.

คุตฺติลชาตกํ ตติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพื่อนเอ๋ย เราจะเป็นที่พึ่ง

เราเป็นคนบูชาอาจารย์

ศิษย์จักชนะท่านไม่ได้ ส่วนท่านจะชนะศิษย์ นะอาจารย์

คุตติลชาดกที่ ๓ จบ