พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค
๔. วิคติจฉชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๓๓๘–๓๓๙ (Royal Thai)4/10 in สิคาลวรรค4 editions
๒๔๔. วิคติจฺฉชาตก (๔)
๔. วิคติจฉชาดก (๒๔๔)
ว่าด้วยการนอบน้อมท่านผู้หมดความต้องการ
(ฤๅษีโพธิสัตว์เมื่อปริพาชกหนีไปแล้ว จึงแสดงธรรมแก่บริษัทซึ่งนั่งประชุมกัน อยู่ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค วิคติจฉชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 71–71 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 115–116
ยํ ปสฺสติ น ตํ อิจฺฉติ ยญฺจ น ปสฺสติ ตํ กิริจฺฉติ
มญฺญามิ จิรํ จริสฺสติ น หิ ตํ ลจฺฉติ ยํ ส อิจฺฉติ.
ได้ยินมาว่า คนที่ไม่ปรารถนาสิ่งที่ตนเห็นก็ดี
ปรารถนาสิ่งที่ตนไม่เห็นก็ดี
ข้าพเจ้าเข้าใจว่า ถึงเขาจะเที่ยวแสวงหาไปนานแสนนาน
ก็จะไม่ได้สิ่งที่ตนปรารถนาเลย
ยํ ลภติ น เตน ตุสฺสติ ยญฺจ ปตฺเถติ ลทฺธํ หีเฬติ
อิจฺฉา หิ อนนฺตโคจรา วิคติจฺฉานํ (๑) นโม กโรมเสติ. วิคติจฺฉชาตกํ จตุตฺถํ.
- 1สี.อิ. วิติจฺฉานํ
คนย่อมไม่พอใจสิ่งที่ตนได้มา
และดูหมิ่นสิ่งที่ตนปรารถนาได้มาแล้ว
เพราะความปรารถนาซึ่งมีอารมณ์ไม่มีที่สิ้นสุด
ข้าพเจ้าขอกระทำการนอบน้อมท่านผู้ปราศจากความปรารถนา
วิคติจฉชาดกที่ ๔ จบ
End of ๔. วิคติจฉชาดก