arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค

๕. มูลปริยายชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๔๐–๓๔๑ (Royal Thai)5/10 in สิคาลวรรค4 editions

๒๔๕. มูลปริยายชาตก (๕)

๕. มูลปริยายชาดก (๒๔๕)

ว่าด้วยทรงปราบภิกษุผู้ทะนงด้วยมูลปริยายสูตร

ว่าด้วยทรงปราบภิกษุผู้ทะนงด้วยมูลปริยายสูตร

(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์ถามปัญหากับพวกศิษย์แล้ว จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค มูลปริยายชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 71–71 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 116–116

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กาโล ฆสติ ภูตานิ สพฺพาเนว สหตฺตนา

โย จ กาลฆโส ภูโต ส ภูตปจนึ ปจิ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

กาลเวลาย่อมกินเหล่าสัตว์ทั้งปวงพร้อมกับตัวเอง

ส่วนผู้ใดกินกาลเวลาได้

ผู้นั้นชื่อว่าเผาตัณหาที่เผาเหล่าสัตว์ได้แล้ว

(พระโพธิสัตว์ติเตียนมาณพเหล่านั้นว่า)

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ผู้กินกาลเวลาได้ หมายถึงพระขีณาสพ เพราะทำกาลปฏิสนธิในคราวต่อไปให้สิ้น คือกลืนกินกาลเวลา ด้วยอริยมรรค (ไม่ต้องกลับมาเกิดอีก) (ขุ.ชา.อ. ๓/๑๙๐/๒๖๑)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

พหูนิ นรสีสานิ โลมสานิ พฺรหานิ จ

คีวาสุ ปฏิมุกฺกานิ โกจิเทเวตฺถ กณฺณวาติ.

มูลปริยายชาตกํ ปญฺจมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ศีรษะของนรชนปรากฏมีเป็นจำนวนมาก

และมีผมหนาปกคลุมจนถึงคอ

บรรดาคนเหล่านี้ ใครบ้างเล่าที่มีปัญญา

มูลปริยายชาดกที่ ๕ จบ

End of ๕. มูลปริยายชาดก