arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค

๕. มูลปริยายชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๔๐–๓๔๑ (Royal Thai)5/10 in สิคาลวรรค4 editions

๕ มูลปริยายชาตกํ

๕. มูลปริยายชาดก

กาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค มูลปริยายชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

Pali (Siam Rath)

กาโล ฆสติ ภูตานิ สพฺพาเนว สหตฺตนา

โย จ กาลฆโส ภูโต ส ภูตปจนึ ปจิ ฯ

Royal Thai

กาลย่อมกินสัตว์ทั้งปวงกับทั้งตัวเองด้วย ก็ผู้ใดกินกาล ผู้นั้นเผาตัณหาที่เผาสัตว์ได้แล้ว.

Pali (Siam Rath)

พหูนิ นรสีสานิ โลมสานิ พฺรหฺานิ จ

คีวาสุ ปฏิมุกฺกานิ โกจิ เทเวตฺถ กณฺณวาติ ฯ

มูลปริยายชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

Royal Thai

ศีรษะของนรชนปรากฏว่ามีมาก มีผมดำยาวปกคลุมถึงคอ บรรดาคนทั้งหลายนี้ จะหาคนผู้มีปัญญาสักคนก็ไม่ได้.

จบ มูลปริยายชาดกที่ ๕.

End of ๕. มูลปริยายชาดก