arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค

๔. วิคติจฉชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๓๘–๓๓๙ (Royal Thai)4/10 in สิคาลวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค วิคติจฉชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 128–129

Page 128

๓. คุตติลชาดก (๒๔๓)

ว่าด้วยศิษย์คิดล้างครู

(นักขับร้องโพธิสัตว์กราบทูลท้าวสักกะว่า)

{๓๓๖} [๓๓๖] ข้าพระองค์ได้สอนให้ศิษย์ชื่อมุสิละเรียนวิชาดีดพิณ ๗ สาย มีเสียงไพเราะจับใจคนฟัง เขากลับมาแข่งขันดีดพิณสู้ข้าพระองค์ ณ ท่ามกลางสนาม ข้าแต่ท้าวโกสีย์ ขอพระองค์จงเป็นที่พึ่ง ของข้าพระองค์ด้วยเถิด(ท้าวสักกะทรงสดับแล้วจึงตรัสว่า)

{๓๓๗} [๓๓๗] ดูก่อนสหายฉันจะเป็นที่พึ่งของท่าน ฉันเป็นผู้บูชาอาจารย์ ศิษย์จักไม่ชนะท่าน ท่านจักชนะศิษย์

๔. วิคติจฉชาดก (๒๔๔)

ว่าด้วยความปรารถนาไม่มีที่สิ้นสุด

(ฤๅษีโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทที่นั่งประชุมกันอยู่ว่า)

{๓๓๘} [๓๓๘] บุคคลเห็นสิ่งใด ไม่ปรารถนาสิ่งนั้น อนึ่ง บุคคลไม่เห็นสิ่งใด ย่อมปรารถนาสิ่งนั้น เราเข้าใจว่า บุคคลนั้นจักท่องเที่ยวไปอีกนาน อยากได้สิ่งใดก็จักไม่ได้สิ่งนั้นเลย{๓๓๙} [๓๓๙] บุคคลได้สิ่งใด ไม่ยินดีด้วยสิ่งนั้น ปรารถนาสมบัติใด ได้มาแล้วก็ดูหมิ่นเสีย เพราะขึ้นชื่อว่าความอยากมีอารมณ์ไม่สิ้นสุด เราขอทำความนอบน้อมแด่ท่านผู้ปราศจากความอยาก

Page 129

๕. มูลปริยายชาดก (๒๔๕)

ว่าด้วยกาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง

(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์ถามปัญหาศิษย์แล้วกล่าวว่า)

{๓๔๐} [๓๔๐] กาลเวลาย่อมกินสัตว์ทั้งปวงพร้อมทั้งตัวเองด้วย ก็ผู้ใดกินกาล เวลาได้ ผู้นั้นชื่อว่าเผาตัณหาที่เผาสัตว์ได้แล้ว(พระโพธิสัตว์ตำหนิมาณพเหล่านั้นว่า)

{๓๔๑} [๓๔๑] ศีรษะของนรชนซึ่งมีผมดำยาวปกคลุมถึงคอมีจำนวนมาก บรรดาคนทั้งหลายนี้ จะหาคนผู้มีปัญญาสักคนก็ไม่ได้

๖. พาโลวาทชาดก (๒๔๖)

ว่าด้วยคนมีปัญญาบริโภค

(กุฎุมพีผู้คิดแกล้งโพธิสัตว์ได้กล่าวกะพระโพธิสัตว์ว่า)

{๓๔๒} [๓๔๒] บุคคลผู้ไม่มีศีล ประหารสัตว์ ทรมานสัตว์ และฆ่าสัตว์แล้วให้ เป็นทานผู้ที่บริโภคอาหารเช่นนี้ (แม้จะเป็นสมณะ) ย่อมเข้าไปแปดเปื้อนบาปด้วย(พระโพธิสัตว์ได้ฟังแล้วก็กล่าวว่า)

{๓๔๓} [๓๔๓] แม้ถ้าบุคคลผู้ไม่มีศีลฆ่าบุตรภรรยาแล้วให้เป็นทาน ผู้มีปัญญา แม้จะบริโภคเข้าไปก็ไม่เข้าไปแปดเปื้อนบาปเลย

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ผู้มีปัญญา ในที่นี้หมายถึงผู้สมบูรณ์ด้วยคุณธรรมมีขันติและเมตตาเป็นต้น (ขุ.ชา.อ. ๓/๒๖๓)