พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค
๒. วีณาถูณชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๓–๓๑๔ (Royal Thai)2/10 in อุปาหนวรรค4 editions
๒๓๒. วีณาถูณชาตกํ (๒)
๒. วีณาถูณชาดก (๒๓๒)
ว่าด้วยชายค่อมนอนขดเหมือนคันพิณ
(เศรษฐีโพธิสัตว์สนทนากับธิดาเศรษฐีว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค วีณาถูณชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 67–67 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 109–109
เอกจินฺติโตยมตฺโถ พาโล อปริณายโก
น หิ ขุชฺเชน วาเมน โภติ สงฺคนฺตุมรหสิ.
เจ้าคนเดียวเท่านั้นที่คิดอย่างนี้
ชายค่อมผู้โง่เขลาคนนี้ไม่อาจจะเป็นผู้นำได้
นางผู้เจริญ เจ้าไม่ควรจะร่วมทางกับคนค่อมคนนี้เลย
(ธิดาเศรษฐีฟังคำของพระโพธิสัตว์แล้วว่า)
ปุริสูสภํ มญฺญมานา อหํ ขุชฺชมกามยึ
โสยํ สงฺกุฏิโต เสติ ฉินฺนตนฺติ ยถา วิณาติ. (๑)
วีณาถูณชาตกํ ทุติยํ.
- 1ฉ. ถุณาติ
ดิฉันเข้าใจว่าชายค่อมเป็นคนองอาจ จึงได้รักใคร่เขา
เขานอนขดอยู่อย่างนี้ ดุจคันพิณที่สายขาด
วีณาถูณชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. วีณาถูณชาดก