พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒
๕. สัพพมิตตเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๒4 editions
-_______
๕. สพฺพมิตฺตตฺเถรคาถา
๕. สัพพมิตตเถรคาถา
ภาษิตของพระสัพพมิตตเถระ
(พระสัพพมิตตเถระได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ สัพพมิตตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 293–293 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 354–354
ชโน ชนสฺมึ สมฺพนฺโธ ชนเมวสฺสิโต ชโน
ชโน ชเนน เหฐิยติ เหเฐติ จ ชโน ชนํ.
คนเกี่ยวข้องกับคน คนยินดีกับคน
คนถูกคนเบียดเบียน และคนเบียดเบียนคน
โก หิ ตสฺส ชเนนตฺโถ ชเนน ชนิเตน วา
ชนํ โอหาย คจฺเฉยฺ (๑) เหฐยิตฺวา พหุํ ชนนฺติ.
สพฺพมิตฺโต เถโร.
- 1ฉ.ม. คจฺฉํ ตํ
จะต้องการอะไรด้วยคนสำหรับเขา หรือสิ่งที่คนให้เกิด
จงละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมากไปเสีย
End of ๕. สัพพมิตตเถรคาถา