พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๙. ทุติยสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗๔–๑๗๕ (Royal Thai)9/10 in ชราวรรค4 editions
๙. ทุติยสุตฺต
๙. ทุติยสูตร
ว่าด้วยเพื่อน
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค ทุติยสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 43–43 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 71–71
กึสุ ทุติยา ปุริสสฺส โหติ กึสุ เจนํ ปสาสติ
กิสฺส จาภิรโต มจฺโจ สพฺพทุกฺขา ปมุจฺจตีติ.
สทฺธา ทุติยา ปุริสสฺส โหติ ปญฺญา เจนํ ปสาสติ
นิพฺพานาภิรโต มจฺโจ สพฺพทุกฺขา ปมุจฺจตีติ.
เทวดาทูลถามว่า
อะไรเล่าเป็นเพื่อนของบุรุษ
อะไรเล่าย่อมปกครองบุรุษนั้น
และสัตว์ยินดีในอะไร จึงพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
ศรัทธาเป็นเพื่อนของบุรุษ
ปัญญาย่อมปกครองบุรุษนั้น
สัตว์ยินดีในนิพพาน จึงพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้
ทุติยสูตรที่ ๙ จบ
End of ๙. ทุติยสูตร