arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค

๒. กุกกุรชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในกุรุงควรรคมี ๔ ฉบับ

เรื่องนี้มีข้อความเติมจากฉบับมหาจุฬาฯ ๑ เพราะฉบับมหาจุฬาฯ ๒ ในข้อมูล e-tipitaka ไม่มี (หน้า ๑๐)

๒๒. กุกฺกุรชาตก (๒)

๒. กุกกุรชาดก (๒๒)

ว่าด้วยสุนัขที่ถูกฆ่า

(สุนัขโพธิสัตว์แสดงธรรมถวายพระราชาผู้ทำสิ่งที่ไม่เป็นธรรมว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค กุกกุรชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๖–๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๐–๑๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เย กุกฺกุรา ราชกุลสฺมิ วฑฺฒา

โกเลยฺยกา วณฺณพลูปปนฺนา

เตเม น วชฺฌา มยมสฺม วชฺฌา

นายํ สฆจฺจา ทุพฺพลฆาติกายนฺติ.

กุกฺกุรชาตกํ ทุติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พวกลูกสุนัขที่เขาเลี้ยงจนเจริญเติบโตแล้วในราชตระกูล

เป็นสัตว์มีตระกูล สมบูรณ์ด้วยสีสันและกำลัง กลับไม่ถูกฆ่า

พวกเราซิกลับถูกฆ่า นี้ชื่อว่าการฆ่าที่แปลก

ชื่อว่าเป็นการฆ่าผู้ที่มีกำลังอ่อนแอ

กุกกุรชาดกที่ ๒ จบ