arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค

๒. ทุมเมธชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ

๒ ทุมฺเมธชาตกํ

๒. ทุมเมธชาดก

คนโง่ได้ยศไม่เป็นประโยชน์

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค ทุมเมธชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ อนตฺถํ จรติ อตฺตโน

อตฺตโน จ ปเรสญฺจ หึสาย ปฏิปชฺชตีติ ฯ

ทุมฺเมธชาตกํ ทุติยํ ฯ

ฉบับหลวง

ผู้มีปัญญาทรามได้ยศแล้ว ย่อมประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตนย่อมปฏิบัติเพื่อความเบียดเบียนตนและคนอื่น ฯ

จบ ทุมเมธชาดกที่ ๒.