พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค
๖. พาโลวาทชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔๒–๓๔๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในสิคาลวรรคมี ๔ ฉบับ
๒๔๖. พาโลวาทชาตก (๖)
๖. พาโลวาทชาดก (๒๔๖)
ว่าด้วยการโอวาทคนพาล
(กุฎุมพีผู้หนึ่งแกล้งฤๅษีโพธิสัตว์ จึงกล่าวกับพระโพธิสัตว์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค พาโลวาทชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๗๑–๗๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๑๗–๑๑๗
หนฺตฺวา ฆตฺวา (๑) วธิตฺวา จ เทติ ทานํ อสญฺญโต
อีทิสํ ภตฺตํ ภุญฺชมาโน ส ปาปมุปลิมฺปติ.๑๗๖
- ๑ฉ.ม. เฉตฺวา
บุคคลผู้ไม่สำรวมประหารสัตว์ก็ดี
เบียดเบียนสัตว์ก็ดี ฆ่าสัตว์ก็ดี แล้วให้ทาน
สมณะใดบริโภคอาหารเช่นนี้
สมณะนั้นย่อมแปดเปื้อนบาปด้วย
(พระโพธิสัตว์ฟังแล้ว จึงกล่าวว่า)
ปุตฺตทารมฺปิ เจ หนฺตฺวา เทติ ทานํ อสญฺญโต
ภุญฺชมาโนปิ สปฺปญฺโญ น ปาปมุปลิมฺปตีติ. (๑)
- ๑สี. ปาเปนุปลิมฺปติ
บุคคลผู้ไม่สำรวมถึงจะฆ่าบุตรภรรยาแล้วให้ทานก็ตามที
ผู้มีปัญญาบริโภคอาหารนั้นก็ไม่แปดเปื้อนบาปเลย
พาโลวาทชาดกที่ ๖ จบ
จบ ๖. พาโลวาทชาดก