พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค
๑๐. กปิชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๕๐–๓๕๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในสิคาลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๐ กปิชาตกํ
๑๐. กปิชาดก
เข้าใจว่าลิงเป็นฤาษี
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค กปิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อยํ อิสิ อุปสมสญฺญเม รโต
ส ติฏฺฐติ สิสิรภเยน อทฺธิโต ๑
หนฺท อยํ ปวิสตุมํ อคารกํ
วิเนตุ สีตํ ทรถญฺจ เกวลํ ฯ
ฤาษีผู้ยินดีแล้วในความสงบและความสำรวม ท่านถูกภัย คือ ความหนาวเบียดเบียน จึงมายืนอยู่ เชิญฤาษีผู้นี้จงเข้ามายังบรรณศาลานี้เถิดจะได้บรรเทาความหนาว และความกระวนกระวายให้หมดสิ้นไป.
นายํ อิสิ ๒ อุปสมสญฺญเม รโต
กปิ อยํ ทุมฺพรสาขโคจโร ๓
โส ทูสโก โรสโก จาปิ ชมฺโม
สเจ วเช อิมมฺปิ ทูสเย ฆรนฺติ ๔ ฯ
กปิชาตกํ ทสมํ ฯ
สิคาลวคฺโค ทสโม ฯน
__________
ตสฺสุทฺทานํ
อถ ราชา สิคาลวโร สุนโข
ตถา โกสิย อิจฺฉติ กาลฆโส
อถ ทานวโรฏฺฐปิ สารถินา
ปุนมฺปวนญฺจ สิสิรกปิ ทส ฯ
_______________
วคฺคุทฺทานํ ฯ
ทฬฺหญฺจ วคฺคํ อปเรน สนฺถวํ
กลฺยาณวคฺคาสทิโส จ รุหกํ
นตํทฬฺหํ พีรณตฺถมฺภกา ปุน
กาสาวุปาหนสิคาลเกน ทสาติ ฯ
ทุกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ
๑ ม. อฏฺฏิโต ฯ ๒ ม. อิสี ฯ ๓ สี. ม. ทุมวรสาขโคจโร ฯ ๔ ม. สเจ วเชมมฺปิ
ทูเสยฺย ฆรนฺติ ฯ
นี้ไม่ใช่ฤาษีผู้ยินดีในความสงบและความสำรวม เป็นลิงเที่ยวโคจรอยู่ตามกิ่งมะเดื่อ มันเป็นสัตว์ประทุษร้าย ฉุนเฉียว และมีสันดานลามกถ้าเข้ามาอยู่ยังบรรณศาลาหลังนี้ ก็จะพึงประทุษร้ายบรรณศาลา.
จบ กปิชาดกที่ ๑๐.
จบ สิคาลวรรคที่ ๑๐.
_________________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สัพพทาฐิชาดก ๒. สุนขชาดก
๓. คุตติลชาดก ๔. วิคติจฉชาดก
๕. มูลปริยายชาดก ๖. พาโลวาทชาดก
๗. ปาทัญชลิชาดก ๘. กิงสุโกปมชาดก
๙. สาลกชาดก ๑๐. กปิชาดก.
_________________
รวมวรรคที่มีในทุกนิบาตนี้ คือ
๑. ทัฬหวรรค ๒. สันถวรรค
๓. กัลยาณธรรมวรรค ๔. อสทิสวรรค
๕. รุหกวรรค ๖. นตังทัฬหวรรค
๗. พีรณัตถัมภกวรรค ๘. กาสาววรรค
๙. อุปาหนวรรค ๑๐. สิคาลวรรค.
จบ ทุกนิบาตชาดก.
จบ ๑๐. กปิชาดก