arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค

๙. อายาจิตภัตตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๙. อายาจิตภตฺตชาตก (๑)

๙. อายาจิตภัตตชาดก (๑๙)

ว่าด้วยการฆ่าสัตว์ทำพลีกรรม

(รุกขเทวดาอยู่ที่ค่าคบต้นไม้กล่าวกับกุฎุมพีผู้ฆ่าสัตว์แก้บนว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค อายาจิตภัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕–๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๘–๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สเจ มุจฺเจ (๒) ปจฺจ มุจฺเจ มุจฺจมาโน หิ พชฺฌสิ

น เหวํ ธีรา มุจฺจนฺติ มุตฺติ พาลสฺส พนฺธนนฺติ.

อายาจิตภตฺตชาตกํ นวมํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. ปิสฺสาม
  2. ๒ก. มุญเจ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ถ้าท่านต้องการจะเปลื้องตนให้หลุดพ้น

จงเปลื้องตนให้หลุดพ้นโดยวิธีที่จะไม่ติดแน่นเถิด

เมื่อท่านเปลื้องตนอย่างนี้ ชื่อว่ายังติดแน่นอยู่

เพราะนักปราชญ์ไม่เปลื้องตนให้หลุดพ้นด้วยวิธีอย่างนี้

การเปลื้องตนให้หลุดพ้นอย่างนี้ กลับเป็นการผูกมัดคนพาล

อายาจิตภัตตชาดกที่ ๙ จบ