arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค

๙. อายาจิตภัตตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค อายาจิตภัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๑–๑๒

หน้า ๑๑

๘. มตกภัตตชาดก (๑๘)

ว่าด้วยสัตว์ไม่ควรฆ่าสัตว์

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่มหาชนว่า)

{๑๘} [๑๘] หากสัตว์ทั้งหลายจะพึงรู้อย่างนี้ว่า ‘ความเกิดและความเติบโต นี้เป็นทุกข์’ สัตว์จึงไม่ควรฆ่าสัตว์ด้วยกัน เพราะว่าผู้ชอบฆ่า สัตว์ย่อมเศร้าโศก

๙. อายาจิตภัตตชาดก (๑๙)

ว่าด้วยการเปลื้องตนที่ถูกวิธี

(รุกขเทวดากล่าวกะกุฎุมพีผู้ฆ่าสัตว์มาแก้บนว่า)

{๑๙} [๑๙] ถ้าท่านปรารถนาจะเปลื้องตนจากการบนบาน ท่านละโลกนี้ไป แล้วก็จะพ้นได้ ก็ท่านเปลื้องตนอยู่อย่างนี้ กลับจะติดหนักเข้า ไปอีกเพราะนักปราชญ์หาได้เปลื้องตนด้วยอาการอย่างนี้ไม่ การเปลื้องตนของคนพาลแบบนี้จัดเป็นการผูกมัดไป

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ท่านละโลกนี้ไปแล้วก็จะพ้นได้ หมายถึงว่า จงเปลื้องตนให้หลุดพ้นโดยวิธีที่จะไม่ผูกมัดตนไว้ด้วย บาปกรรมในปรโลก หรือโดยวิธีที่บาปกรรมจะไม่ตามไปให้ผลในปรโลก (นัย ขุ.ชา.อ. ๑/๒๓๗)
หน้า ๑๒

๑๐. นฬปานชาดก (๒๐)

ว่าด้วยการพิจารณาก่อนดื่ม

(พระบรมศาสดาทรงทราบความที่พญากระบี่โพธิสัตว์กับผีเสื้อนํ้าโต้คารมกัน จึงตรัสเหตุที่พญากระบี่โพธิสัตว์ไม่ลงไปดื่มนํ้าในสระโบกขรณี เป็นพระคาถาว่า) {๒๐} [๒๐] พญากระบี่ไม่เห็นรอยเท้าขึ้น เห็นแต่รอยเท้าลง จึงกล่าวว่า ‘เราจักดื่มนํ้าด้วยไม้อ้อ ท่านก็จักฆ่าเราไม่ได้’

จบ สีลวรรคที่ ๒

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ลักขณชาดก ๒. นิโครธมิคชาดก

๓. กัณฑินชาดก ๔. วาตมิคชาดก

๕. ขราทิยชาดก ๖. ติปัลลัตถมิคชาดก

๗. มาลุตชาดก ๘. มตกภัตตชาดก

๙. อายาจิตภัตตชาดก ๑๐.นฬปานชาดก

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑( ) ขุ.ชา.อ. ๑/๒๓๙