พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๖. ทุพพจชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๑๖. ทุพฺพจชาตก (๖)
๖. ทุพพจชาดก (๑๑๖)
ว่าด้วยคนที่ว่ากล่าวได้ยาก
(นักระบำโพธิสัตว์กล่าวกับอาจารย์ผู้ไม่เชื่อคำของบัณฑิตว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค ทุพพจชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๙–๒๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๘–๔๘
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อติกรมกราจริย มยฺหมฺเปตํ น รุจฺจติ
จตุตฺเถ ลงฺฆยิตฺวาน ปญฺจมายสิ อาวุโตติ.
ทุพฺพจชาตกํ ฉฏฺฐํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ท่านอาจารย์ ท่านทำการเกินกว่าที่จะทำได้
การกระทำนั้นไม่เป็นที่พอใจผมเลย
ท่านกระโดดข้ามพ้นหอกเล่มที่ ๔ ได้แล้ว
ถูกหอกเล่มที่ ๕ ทิ่มแทง
ทุพพจชาดกที่ ๖ จบ
จบ ๖. ทุพพจชาดก