พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๖. ทุพพจชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ ทุพฺพจชาตกํ
๖. ทุพพจชาดก
ได้รับโทษเพราะทำเกินไป
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค ทุพพจชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อติกรมกราจริย มยฺหมฺเปตํ น รุจฺจติ
จตุตฺเถ ลิงฺฆยิตฺวาน ๑ ปญฺจมายสิ อาวุโตติ ฯ
ทุพฺพจชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ฉบับหลวง
ท่านอาจารย์ ท่านได้ทำเกินไป การกระทำของท่านนั้นไม่ชอบใจแม้แก่ข้าพเจ้า ท่านโดดพ้นหอกเล่มที่ ๔ แล้ว ถูกหอกเล่มที่ ๕ เสียบเข้าแล้ว.
จบ ทุพพจชาดกที่ ๖.
จบ ๖. ทุพพจชาดก