พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค
๓. ฆตาสนชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๓๓. ฆตาสนชาตก (๓)
๓. ฆตาสนชาดก (๑๓๓)
ว่าด้วยภัยเกิดจากที่พึ่ง
(พญานกโพธิสัตว์เห็นเปลวเพลิงลุกโพลงจากน้ำ จึงชวนพวกนกไปอยู่ที่อื่นว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค ฆตาสนชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๓–๓๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๔–๕๕
เขมํ ยหึ ตตฺถ อรี อุทีริโต
ทกสฺส มชฺเฌ ชลเต ฆตาสโน
น อชฺช วาโส มหิยา มหีรุเห
ทิสา ภชโวฺห สรณชฺช โน ภยนฺติ.
ฆตาสนชาตกํ ตติยํ.
ความเกษมสำราญมีอยู่บนหลังผิวน้ำใด
บนหลังผิวน้ำนั้นมีศัตรูเกิดขึ้น ไฟลุกโพลงอยู่ท่ามกลางน้ำ
วันนี้ จะอยู่บนต้นไม้ซึ่งเกิดที่พื้นดินไม่ได้อีก
พวกเจ้าจงพากันบินไปยังทิศต่าง ๆ เถิด
วันนี้ ที่พึ่งของพวกเรามีภัยเกิดขึ้นแล้ว
ฆตาสนชาดกที่ ๓ จบ
จบ ๓. ฆตาสนชาดก