พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค
๙. อุภโตภัฏฐชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค อุภโตภัฏฐชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๗–๖๘
๗. พัพพุชาดก (๑๓๗)
ว่าด้วยหนูหาวิธีให้แมวตาย
(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)
{๑๓๗} [๑๓๗] แมวตัวที่ ๑ ได้หนูหรือเนื้อในที่ใด แมวตัวที่ ๒ ที่ ๓ และ ที่ ๔ ก็เกิดขึ้นในที่นั้น แมวเหล่านั้นได้พากันเอาอกกระแทกปล่องแก้ว ผลึกนี้แล้วถึงความสิ้นชีวิตทั้งหมด
๘. โคธชาดก (๑๓๘)
ว่าด้วยฤๅษีหลอกกินเหี้ย
(พญาเหี้ยโพธิสัตว์ตำหนิดาบสโกงว่า)
{๑๓๘} [๑๓๘] ชฎิลเขลาเอ๋ย ชฎาของท่าน หนังเสือของท่านจะมีประโยชน์อะไรกัน ภายในของท่านรกรุงรัง ท่านขัดสีแต่ภายนอกเท่านั้น
๙. อุภโตภัฏฐชาดก (๑๓๙)
ว่าด้วยผู้เสียหายหมดทุกอย่าง
(รุกขเทวดาโพธิสัตว์กล่าวตำหนิพรานเบ็ดว่า)
{๑๓๙} [๑๓๙] ตาของเจ้าก็แตก ผ้าของเจ้าก็หาย ภรรยาของเจ้าก็ทะเลาะ กับหญิงเพื่อนบ้าน การงานหรือก็เสียหมดทั้งสองทาง คือ ทั้ง ทางนํ้าและทางบก
๑๐. กากชาดก (๑๔๐)
ว่าด้วยกาไม่มีมันเหลว
(กาโพธิสัตว์ได้แสดงธรรมว่า)
{๑๔๐} [๑๔๐] กาทั้งหลายมีใจสะดุ้งอยู่เป็นนิจ เป็นผู้เบียดเบียนสัตว์ทั้งปวง เพราะฉะนั้น กาทั้งหลายผู้เป็นญาติของข้าพเจ้าจึงไม่มีมันเหลว
จบ อสัมปทานวรรคที่ ๑๔
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อสัมปทานชาดก ๒. ปัญจภีรุกชาดก
๓. ฆตาสนชาดก ๔. ฌานโสธนชาดก
๕. จันทาภชาดก ๖. สุวัณณหังสชาดก
๗. พัพพุชาดก ๘. โคธชาดก
๙. อุภโตภัฏฐชาดก ๑๐. กากชาดก
จบ ๙. อุภโตภัฏฐชาดก