arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค

๖. พกชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๑–๓๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในอุปาหนวรรคมี ๔ ฉบับ

๒๓๖. พกชาตก (๖)

๖. พกชาดก (๒๓๖)

ว่าด้วยนกยางเจ้าเล่ห์

(ฝูงปลาเห็นนกยางจึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค พกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๘–๖๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๑๑–๑๑๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ภทฺทโก วตยํ ปกฺขี ทิโช กุมุทสนฺนิโภ

วูปสนฺเตหิ ปกฺเขหิ มนฺทมนฺโทว ฌายติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นกตัวนี้ดีจริงหนอ มีปีกเหมือนดอกโกมุท

หุบปีกทั้ง ๒ จับเจ่าซบเซาอยู่

(ปลาโพธิสัตว์มองดูนกยางนั้นแล้ว จึงกล่าวว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นาสฺส สีลํ วิชานาถ อนญฺญาย ปสํสถ

อดมฺห ทิโช น ปาเลติ เตน ปกฺขี น ผนฺทตีติ.

พกชาตกํ ฉฏฺฐํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พวกเจ้าไม่รู้ปกติของมัน เพราะไม่รู้จึงพากันสรรเสริญ

นกยางตัวนี้ไม่ได้คุ้มครองพวกเราหรอก

เพราะเหตุนั้น มันจึงไม่ขยับปีก

พกชาดกที่ ๖ จบ