พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค
๖. พกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๑–๓๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในอุปาหนวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ พกชาตกํ
๖. พกชาดก
นกเจ้าเล่ห์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค พกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
ภทฺทโก วตายํ ปกฺขี ทิโช กุมุทสนฺนิโภ
วูปสนฺเตหิ ปกฺเขหิ มนฺทมนฺโทว ฌายติ ฯ
ฉบับหลวง
นกมีปีกตัวนี้ ดีจริง ยืนนิ่งดังดอกโกมุท หุบปีกทั้ง ๒ ไว้ ง่วงเหงาซบเซาอยู่.
บาลี (สยามรัฐ)
นาสฺส สีลํ วิชานาถ อนญฺญาย ปสํสถ
อเมฺห ทิโช น ปาเลติ เตน ปกฺขี น ผนฺทตีติ ฯ
พกชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ฉบับหลวง
ท่านทั้งหลาย ไม่รู้จักกิริยาของมัน พวกท่านไม่รู้จึงได้พากันสรรเสริญนกตัวนี้ไม่ได้คุ้มครองรักษาพวกเราดอก เพราะเหตุนั้น นกตัวนี้จึงไม่เคลื่อนไหวเลย.
จบ พกชาดกที่ ๖.
จบ ๖. พกชาดก