พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สัททสัญญิกวรรค
๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน (๓๖๐)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในสัททสัญญิกวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๑๐. ปิณฺฑปาติกตฺเถราปทาน
๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระปิณฑปาติกเถระ
(พระปิณฑปาติกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สัททสัญญิกวรรค ปิณฑปาติกเถราปทาน (๓๖๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๙๓–๓๙๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๔๐–๕๔๑
ติสฺโส นามาสิ สมฺพุทฺโธ วิหาสิ ปวเน <1251> ตทา
ตุสิตาหิ อิธาคนฺตฺวา ปิณฺฑปาตํ อทาสหํ.
ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ ประทับอยู่ในป่าดงทึบ ข้าพเจ้าจากสวรรค์ชั้นดุสิตลงมายังมนุษยโลกนี้ ได้ถวายบิณฑบาต
สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา ติสฺสํ นาม มหายสํ
สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ตุสิตํ อคมาสหํ.
ข้าพเจ้าครั้นถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระนามว่าติสสะ ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่ ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้กลับไปยังสวรรค์ชั้นดุสิต
เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปิณฺฑปาตสฺสิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิณฺฑปาติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ปิณฺฑปาติกตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.
สทฺทสญฺญิกวคฺโค ฉตฺตึสติโม.
ตสฺสุทฺทานํ
สทฺทสญฺญี ยวสิโก กึสุโกรณฺฑปุปฺผิโย
อาลมฺพนมฺพยาคุ จ ปุฏกมญฺจทายโก <1252>
สรณํ ปิณฺฑปาโต จ คาถา ตาฬีสเมว จ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปิณฑปาติกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ปิณฑปาติกเถราปทานที่ ๑๐ จบ
สัททสัญญิกวรรคที่ ๓๖ จบบริบูรณ์
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สัททสัญญิกเถราปทาน
๒. ยวกลาปิยเถราปทาน
๓. กิงสุกปูชกเถราปทาน
๔. สโกสกโกรัณฑทายกเถราปทาน
๕. ทัณฑทายกเถราปทาน
๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน
๗. สุปุฏกปูชกเถราปทาน
๘. มัญจทายกเถราปทาน
๙. สรณคมนิยเถราปทาน
๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน
จบ ๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน (๓๖๐)