พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · เอกปทุมวรรค
๙. ตินทุกผลทายกเถราปทาน (๓๔๙)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๕๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในเอกปทุมวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เอกปทุมวรรค ตินทุกผลทายกเถราปทาน (๓๔๙) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๔๐–๕๔๑
[๕๕] รัศมีของปราสาทนั้นพุ่งออกมา ปราสาทนั้นสูงเด่นดังดวงอาทิตย์ เกลื่อนกลาดด้วยเหล่านางเทพกัญญา เราเบิกบานด้วยวัตถุกามและกิเลสกาม[๕๖] เราอันกุศลมูลตักเตือนแล้วจุติจากเทวโลกมาสู่ความเป็นมนุษย์แล้ว ได้บรรลุความสิ้นอาสวะ
[๕๗] ในกัปที่ ๙๘ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายที่นั่ง ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งหญ้ากำมือเดียว
[๕๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติณมุฏฐิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ ติณมุฏฐิทายกเถราปทานที่ ๘
๙. ติมทุกผลทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระตินทุกผลทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะพลับ
(ท่านพระตินทุกผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๕๑} [๕๙] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว ผู้ไม่มีอาสวะ ประทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา
[๖๐] เราเห็นต้นมะพลับกำลังออกผลจึงเด็ดเอามาพร้อมทั้งขั้ว จึงมี จิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภู[๖๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๖๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตินทุกผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ ตินทุกผลทายกเถราปทานที่ ๙
๑๐. เอกัญชลิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระเอกัญชลิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งอัญชลีกร
(ท่านพระเอกัญชลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๕๒} [๖๓] ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเรวตะประทับอยู่ใกล้ฝั่งแม่นํ้า เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีพระรัศมี เปล่งปลั่งดังดวงจันทร์[๖๔] ทรงมีพระพักตร์เบิกบานดังปากเบ้า มีพระรัศมีสุกสกาว เช่นกับถ่านเพลิงไม้ตะเคียน รุ่งโรจน์เหมือนดาวประกายพฤกษ์ จึงได้ประนมมือ(นมัสการ)
จบ ๙. ตินทุกผลทายกเถราปทาน (๓๔๙)