arnon.onlineเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · เอกปทุมวรรค

๑๐. เอกัญชลิยเถราปทาน (๓๕๐)

เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๕๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในเอกปทุมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ทสมํ เอกญฺชลิยตฺเถราปทานํ (๓๕๐)

เอกัญชลิยเถราปทานที่ ๑๐ (๓๕๐)

ว่าด้วยผลแห่งอัญชลีกร

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เอกปทุมวรรค เอกัญชลิยเถราปทาน (๓๕๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (สยามรัฐ)

เรวโต ๓ นาม สมฺพุทฺโธ นทีกูเล วสี ตทา

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ ปีตรํสีว ภาณุมํ ฯ

อุกฺกามุขํ ปหฏฺฐํว ขทิรงฺคารสนฺนิภํ

โอสธี วิย โรจนฺตํ เอกญฺชลิมกาสหํ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ อญฺชลิมกาสหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อญฺชลิยา อิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกญฺชลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เอกญฺชลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

ปทุมี อุปฺปลมาลี ธโช กิงฺกณิกํ นฬํ

จมฺปโก ปทุมมุฏฺฐิ ตินฺทุเกกญฺชลี ตถา

ฉ จ สฏฺฐิ จ คาถาโย คณิตาโย วิภาวิหิ ฯ

เอกปทุมวคฺโค ปญฺจตฺตึโส ฯ

๑ ม. สโกสกํ ฯ โป. ยุ. สโกฏกํ ฯ ๒ ม. สยมฺภุสฺส มทาสหํ ฯ

๓ ม. ยุ. โรมโส นาม ฯ

ฉบับหลวง

ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเรวตะ ประทับอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำเราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีรัศมีรุ่งเรืองดังพระจันทร์มีพระพักตร์เบิกบานดังปากเบ้า มีรัศมีสุกสะกาวเช่นกับถ่านเพลิงไม้ตะเคียนรุ่งโรจน์เหมือนดาวประกายพฤกษ์ เราได้ประนมกรอัญชลี ในกัลปที่ ๙๔แต่กัลปนี้ เราได้ประนมกรอัญชลีใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการประนมกรอัญชลี คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำแจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกัญชลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เอกัญชลิยเถราปทาน.

------------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เอกปทุมิยเถราปทาน ๒. ตีณุปลมาลิยเถราปทาน

๓. ธชทายกเถราปทาน ๔. ตีณิกิงกณิปูชกเถราปทาน

๕. นฬาคาริกเถราปทาน ๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

๗. ปทุมปูชกเถราปทาน ๘. ติณมุฏฐิทายกเถราปทาน

๙. ตินทุกผลทายกเถราปทาน ๑๐. เอกัญชลิยเถราปทาน

บัณฑิตทั้งหลายคำนวณคาถาได้ ๖๖ คาถา.

จบ เอกปทุมวรรคที่ ๓๕.