พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โสภิตวรรค
๘. เอกรังสนิยเถราปทาน (๑๓๘)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในโสภิตวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๘. เอกปสาทนิยตฺเถราปทาน
๘. เอกรังสนิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระเอกรังสนิยเถระ
(พระเอกรังสนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โสภิตวรรค เอกรังสนิยเถราปทาน (๑๓๘) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๒๙–๒๒๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๐๑–๓๐๒
นารโท อิติ นาเมน <785> เกสโว อิติ มํ วิทู
กุสลากุสลํ เอสํ อคมํ พุทฺธสนฺติกํ.
ชนทั้งหลายรู้จักข้าพเจ้าว่าเกสวะ โดยชื่อว่านารทะ ข้าพเจ้าแสวงหากุศลและอกุศลอยู่ ได้ไปยังสำนักของพระพุทธเจ้า
เมตฺตจิตฺโต การุณิโก อตฺถทสฺสี มหามุนิ
อสฺสาสยนฺโต สตฺเต โส ธมฺมํ เทเสติ จกฺขุมา.
พระมหามุนีพระนามว่าอัตถทัสสี มีพระทัยประกอบด้วยเมตตา ประกอบด้วยพระกรุณามีพระจักษุพระองค์นั้น เมื่อจะทรงปลอบโยนสัตว์ทั้งหลายให้เบาใจ จึงทรงแสดงธรรม
สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวาน สิเร กตฺวาน อญฺชลึ
สตฺถารํ อภิวาเทตฺวา ปกฺกามึ ปาจินามุโข.
ข้าพเจ้าทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ประนมมือไว้เหนือเศียรเกล้า ถวายอภิวาทพระศาสดาแล้ว บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศตะวันออก
สตฺตรเส กปฺปสเต ราชา อาสิ มหีปติ
อมิตฺตตาปโน นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.
ในกัปที่ ๑๑๗ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าอมิตตตาปนะ ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกรํสนิโย <786> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
เอกปสาทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกรังสนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
เอกรังสนิยเถราปทานที่ ๘ จบ
จบ ๘. เอกรังสนิยเถราปทาน (๑๓๘)