arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต

๑๕. หาริตเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๕/๑๖ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับ

๑๕. หาริตเถรคาถา

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต หาริตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๑๕ โย ปุพฺเพ กรณียานิ ปจฺฉา โส กาตุมิจฺฉติ

สุขา โส ธํสเต ฐานา ปจฺฉา จมนุตปฺปติ ฯ

ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท

อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตา ฯ

สุสุขํ วต นิพฺพานํ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิตํ

อโสกํ วิรชํ เขมํ ยตฺถ ทุกฺขํ นิรุชฺฌตีติ ฯ

หาริโต เถโร ฯ

ฉบับหลวง

เหมือนข้อ ๓๐๙.