พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒
๕. มหานามเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๑๒มี ๔ ฉบับ
_______
๕. มหานามตฺเถรคาถา
๕. มหานามเถรคาถา
ภาษิตของพระมหานามเถระ
ทราบว่า ท่านพระมหานามเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ มหานามเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๖–๒๘๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๔๕–๓๔๕
บาลี (มหาจุฬาฯ)
เอสาวหิยฺยเส ปพฺพเตน พหุกุฏชสลฺลริเกน (๑)
เนสาทเกน คิรินา ยสสฺสินา ปริจฺฉเทนาติ.
มหานาโม เถโร.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ฉ.ม. พหุกุฏชสลฺลกิเกน, สี. ...สลฺลกิเตน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
(มหานาม)ท่านนี้กำลังจะเสื่อมประโยชน์เพราะภูเขาเนสาทกะ
อันมากไปด้วยหมู่ต้นโมกมันและต้นอ้อยช้าง
เป็นขุนเขาที่สมบูรณ์ด้วยร่มเงาและน้ำ
ปกคลุมไปด้วยพุ่มไม้และเถาวัลย์นานาพันธุ์
จบ ๕. มหานามเถรคาถา