พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒
๙. วัชชีปุตตเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในวรรคที่ ๑๒มี ๔ ฉบับ
_______
๙. วชฺชีปุตฺตตฺเถรคาถา
๙. วัชชีปุตตเถรคาถา
ภาษิตของพระวัชชีบุตรเถระ
ทราบว่า ท่านพระวัชชีบุตรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ วัชชีปุตตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๗–๒๘๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๔๖–๓๔๖
บาลี (มหาจุฬาฯ)
รุกฺขมูลคหนํ ปสกฺกิย (๑)
นิพฺพานํ หทยสฺมึ โอปิย
ฌาย โคตม มา จ ปมาโท
กินฺเต พิฬิพิฬิกา กริสฺสตีติ.
วชฺชีปุตฺโต เถโร.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ก. ปสกฺขิย
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ท่านพระอานนท์โคตมโคตร ท่านจงเข้าไปยังสุมทุมพุ่มไม้
กำหนดนิพพานไว้ในใจ เพ่งฌานไปเถิด และอย่าประมาท
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนจะช่วยอะไรท่านได้
จบ ๙. วัชชีปุตตเถรคาถา