arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒

๘. สิงคาลปิตาเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับ

_______

๘. สิงฺคาลตฺเถรคาถา

๘. สิงคาลเถรคาถา

ภาษิตของพระสิงคาลเถระ

ทราบว่า ท่านพระสิงคาลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ สิงคาลปิตาเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๒–๒๖๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๙–๓๐๙

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อหุ พุทฺธสฺส ทายาโท ภิกฺขุ เภสกฬาวเน

เกวลํ อฏฺฐิสญฺญาย อผริ ปฐวึ อิมํ

มญฺเญหํ กามราคํ โส ขิปฺปเมว ปหียตีติ. (๑) สิงฺคาลปิตา เถโร.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. ปหิสฺสตีติ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุอยู่ในป่าเภสกฬาวัน พิจารณาแผ่นดินคืออัตภาพนี้

ด้วยเข้าใจว่า เป็นกระดูกล้วน เป็นอารมณ์

ย่อมชื่อว่าเป็นทายาทของพระพุทธเจ้า

เราเข้าใจว่า ท่านรูปนั้นเห็นจะละกามราคะได้เร็วพลันแน่แท้