พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๖
๖. กุฏิวิหารีเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๖มี ๔ ฉบับ
๖. กุฏิวิหาริตฺเถรคาถา
๖. กุฏิวิหารีเถรคาถา
ภาษิตของพระกุฏิวิหารีเถระ
ทราบว่า คนเฝ้านาและพระกุฎีวิหารีเถระสนทนากันว่าดังนี้
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๖ กุฏิวิหารีเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๗๒–๒๗๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๒๓–๓๒๓
โก กุฏิกายํ ภิกฺขุ กุฏิกายํ วีตราโค สุสมาหิตจิตฺโต
เอวํ ชานาหิ อาวุโส อโมฆา เต กุฏิกา กตาติ.
กุฏิวิหารี เถโร.
(คนเฝ้านาถามว่า) ใครเล่านั่งอยู่ในกระท่อม
พระกุฏิวิหารีเถระ(ตอบว่า) ภิกษุผู้ปราศจากราคะ
มีจิตมั่นคงดีแล้ว อยู่ในกระท่อม
เข้าใจอย่างนี้เถิดโยม
กระท่อมที่ท่านสร้างไว้แล้ว ไม่เปล่าประโยชน์เลย
จบ ๖. กุฏิวิหารีเถรคาถา