arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘

๑. วัจฉปาลเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในวรรคที่ ๘มี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ วัจฉปาลเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๒–๓๕๒

หน้า ๓๕๒

๘. อัฏฐมวรรค

๑. วัจฉปาลเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการบรรลุนิพพาน

นัยว่า ท่านพระวัจฉปาลเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๐๘}[๗๑] พระโยคาวจรผู้มีปกติเห็นเนื้อความอันสุขุมและละเอียดยิ่ง เป็นผู้ฉลาดด้วยปัญญา อ่อนน้อมถ่อมตน ประพฤติศีล ของพระพุทธเจ้าโดยเอื้อเฟื้อ พึงได้บรรลุพระนิพพาน โดยไม่ยาก

๒. อาตุมเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการออกบวช

นัยว่า ท่านพระอาตุมเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๐๙}[๗๒] หน่อไม้อ่อนที่มียอดงอกงาม เจริญด้วยกิ่งก้านโดยรอบ ย่อมนำออกจากกอได้โดยยาก ฉันใด เมื่อคุณโยมนำภรรยามาให้แก่ฉันแล้ว ถ้าฉันมีบุตรหรือธิดาก็ยากที่จะถอนตนขึ้นออกบวชได้ ฉันนั้น เพราะฉะนั้น ขอโยม จงอนุญาตฉันเถอะ ตอนนี้ฉันก็เป็นบรรพชิตแล้ว

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑พระโยคาวจร ตามศัพท์แปลว่า พระผู้หยั่งลงสู่ความเพียร หมายถึงผู้ประกอบความเพียร หรือ ผู้เจริญภาวนา คือกำลังปฏิบัติสมถกัมมัฏฐานและวิปัสสนากัมมัฏฐาน เป็นศัพท์บัฌญัติชั้นหลัง เพื่อสื่อความให้ชัดในการแปลเท่านั้น (ในพระบาลีไม่มีศัพท์นี้)