arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ทุกนิบาต

๒. ชันตาเถรีคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในทุกนิบาตมี ๔ ฉบับ

๒. ชันตาเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงผลการเจริญโพชฌงค์

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ทุกนิบาต ชันตาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๒ เย อิเม สตฺต โพชฺฌงฺคา มคฺคา นิพฺพานปตฺติยา

ภาวิตา เต มยา สพฺเพ ยถา พุทฺเธน เทสิตา ฯ

ทิฏฺโฐ หิ เม โส ภควา อนฺติโมยํ สมุสฺสโย

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว ฯ

ชนฺตา ๒ ฯ

๑ ม. เอกกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ สพฺพตฺถ อีทิสปาโฐ ทิสฺสติ ฯ ๒ ยุ. เชนฺตี ฯ

ฉบับหลวง

โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ อันเป็นหนทางแห่งการบรรลุนิพพาน เราเจริญแล้วทั้งหมด ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้แล้ว พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นเราเห็นแล้ว เพราะฉะนั้น อัตภาพร่างกายของเรานี้มีในที่สุดชาติสงสารสิ้นแล้ว บัดนี้ การเกิดอีกไม่มี.