พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรค
๙. พราหมัญญสูตร
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๙ ในอามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรคมี ๔ ฉบับ
๙. พรหมัญญสูตร
ว่าด้วยสัตว์ที่เกื้อกูลแก่พราหมณ์
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรค พราหมัญญสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๖๔๒–๖๔๒
เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เกื้อกูลแก่พราหมณ์ มีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เกื้อกูลแก่พราหมณ์มีจำนวนมากกว่า ฯลฯ
พรหมัญญสูตรที่ ๙ จบ
จบ ๙. พราหมัญญสูตร