arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค

๘. มหัทธนสูตร

เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๒–๗๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในสัตติวรรคมี ๔ ฉบับ

อฏฺฐมํ มหทฺธนสุตฺตํ

มหัทธนสูตรที่ ๘

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค มหัทธนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (สยามรัฐ)

มหทฺธนา มหาโภคา รฏฺฐวนฺโตปิ ขตฺติยา

อญฺญมญฺญาภิคิชฺฌนฺติ กาเมสุ อนลงฺกตา

เตสุ อุสฺสุกชาเตสุ ภวโสตานุสาริสุ

โรธตณฺหํ ๔ ปวาหึสุ ๕ เก โลกสฺมึ อนุสฺสุกาติ ฯ

๑-๒ สี. ปภาสติ ฯ ๓ ยุ. วฏฺฏติ ฯ ๔ สี. โกธตณฺหํ ฯ ยุ. เคธตณฺหํ ฯ

๕ ม. ยุ ปชหึสุ ฯ

ฉบับหลวง

ท. กษัตริย์ทั้งหลายมีทรัพย์มาก มีสมบัติมาก ทั้งมีแว่นแคว้น ไม่รู้จักพอในกามทั้งหลาย ย่อมขันแข่งซึ่งกันและกันเมื่อกษัตริย์ทั้งหลายนั้นมัวขวนขวาย ลอยไปตามกระแสแห่งภพ บุคคลพวกไหนไม่มีความขวนขวาย ละความโกรธและความทะเยอทะยานเสียแล้วในโลก ฯ

บาลี (สยามรัฐ)

หิตฺวา อคารํ ปพฺพชิตา หิตฺวา ปุตฺตํ ปสุมฺปิยํ

หิตฺวา ราคญฺจ โทสญฺจ อวิชฺชญฺจ วิราชิย

ขีณาสวา อรหนฺโต เต โลกสฺมึ อนุสฺสุกาติ ฯ

ฉบับหลวง

ภ. บุคคลทั้งหลาย ละเรือน ละบุตร ละปศุสัตว์ที่รักบวชแล้ว กำจัดราคะโทสะ และอวิชชาเสียแล้ว เป็นผู้มีอาสวะสิ้นแล้ว เป็นผู้ไกลจากกิเลสบุคคลพวกนั้นเป็นผู้ไม่ขวนขวายในโลก ฯ