พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค
๑. สัตติสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖–๕๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในสัตติวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค สัตติสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๒๕–๒๕
๓. สัตติวรรค
หมวดว่าด้วยอุปมาด้วยหอก
๑. สัตติสูตร
ว่าด้วยผู้ปฏิบัติควรทำตนเหมือนคนถูกแทงด้วยหอก
{๕๖} [๒๑] เรื่องเกิดขื้นที่พระนครสาวัตถี
เทวดาผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งนั้นแลได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุก็พึงเป็นผู้มีสติรีบพยายามเพื่อละความกำหนัดยินดีในกามอยู่ ฉันนั้น{๕๗} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุก็พึงเป็นผู้มีสติรีบเพื่อละสักกายทิฏฐิอยู่ ฉันนั้น
๒. ผุสติสูตร
ว่าด้วยวิบากแห่งกรรม
{๕๘} [๒๒] เทวดากล่าวว่า
วิบากแห่งกรรมย่อมไม่ถูกต้องบุคคลผู้ไม่ก่อกรรม วิบากแห่งกรรมพึงถูกต้องบุคคลผู้ก่อกรรมเท่านั้น เพราะ
จบ ๑. สัตติสูตร